και μονο εσενα πεθυμω να ζεις τα ονειρα μου
Χρονια περιμενα να ρθεις, μα εδα που ηρθες μεινε.
Μεινε χωρις να φοβηθεις, μελαχρινε μου κρινε.
Πέρασες με χαιρέτισες μου γέλασες και φεύγεις.
Βλέπεις με κατι τόσο απλό πόσες πληγές γιατρεύεις;
Ευελπιστώντας φίλοι μου να έρθει αυτό το τέλος
γιατί μπορώ και εγώ να πω ότι δεν ήμουν τέλειος

